ظهور ابرنواختری پرنور در کهکشان NGC6946

ابرنواختر 2017eaw

Credit: Gianluca Masi
128

ظهور ابرنواختری پرنور در کهکشان NGC6946

ابرنواختر ۲۰۱۷eaw

ابرنواخترها از سهمگین‌ترین رخدادهای کیهانی‌اند. جایی که زندگی یک ستاره‌ی پرجرم با انفجاری مهیب به پایان می‌رسد. انفجاری که نور ستاره‌ را به مقدار بسیار زیادی افزایش می‌دهد؛ تا حدی که نور ابرنواختر قابل مقایسه با نور کل کهکشان می‌شود! به دلیل فاصله‌ی بسیار زیاد بیشتر ابرنواخترها کمتر می‌توان آن‌ها را با ابزارهای آماتوری دید. اما به تازگی ابرنواختری در کهکشان NGC6946 پدیدار شده که می‌توان آن را با تلسکوپ‌های ۶ اینچ به بالا رصد کرد.

مقایسه‌ی دو تصویر از کهکشان NGC 6946، یکی مربوط به سال ۲۰۱۱ و دیگری مربوط به چند روز پیش. ابرنواختر همچون ستاره‌ای جدید در کهکشان پدیدار شده است.
Credit: Gianluca Masi

ابرنواختر کهکشان NGC6946

این ابرنواختر که ۲۰۱۷eaw نام گرفته دهمین ابرنواختری است که در صد سال اخیر در کهکشان NGC6946 دیده شده است. اولین ابرنواختر مشاهده‌شده در این کهکشان درست صد سال پیش و در سال ۱۹۱۷ کشف شد.

کاشف این ابرنواختر Patrick Wiggins، اخترشناس آماتور آمرکایی، بود. او در تصاویری که در ۲۲ اردیبهشت از کهکشان NGC6946 ثبت کرده بود این ابرنواختر را تشخیص داد. این سومین باری است که Wiggins موفق به کشف ابرنواختر می‌شود.

او برای اطمینان از ماهیت جرمی که مشاهده کرده بود برای یک ساعت آن را زیر نظر گرفت تا متوجه جابه‌جایی احتمالی آن نسبت به ستاره‌های اطراف شود. اگر تغییری در مکان این جرم مشاهده می‌شد دیگر نه با یک ابرنواختر که با یک سیارک مواجه بودیم.

Wiggins در فاصله‌ی بین کشف قبلی‌اش و کشف اخیر ۲۹۲ شب آسمان را زیر نظر گرفت و در هر شب رصدی اغلب بیش از ۵۰۰ تصویر ثبت کرد. او با مقایسه‌ی تصاویر جدید با تصاویر پیشین کهکشان‌ها سعی در یافتن ستاره‌های جدید یا همان ابرنواخترها داشت.

۲۰۱۷eaw از قدر حدود ۱۲/۶ می‌درخشد و می‌توان آن را در آسمان‌های تاریک با تلسکوپ‌های شش اینچ و بزرگ‌تر دید.

نقشه‌ای از مکان ابرنواختر (PSN) و ستاره‌های اطراف NGC6946. اعداد سه رقمی نشان‌دهند‌ه‌ی قدر ستاره‌هاست که باید تقسیم بر ده شوند.
Map: Bob King, Source: Stellarium

 

۲۰۱۷eaw در دسته‌های ابرنواخترهای نوع دوم قرار می‌گیرد. این دسته از ابرنواخترها در واقع ستاره‌های ابرغول بسیار پرجرمی‌اند که با انفجاری مهیب به پایان عمر خود می‌رسند.

NGC6946 در مرز دو صورت فلکی قیفاووس و دجاجه قرار دارد. این دو صورت فلکی ساعاتی پیش از نیمه‌شب طلوع می‌کنند اما بهتر است تا سحرگاه (پیش از روشن شدن آسمان) صبر کنید تا کهکشان ارتفاع بیشتری از افق بگیرد.

نقشه‌ی صورت‌های فلکی قیفاووس و دجاجه و جایگاه کهکشان NGC6946. نقشه از نرم‌افزار Stellarium.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.