پلوتو نقاش می‌شود!

تصویر افقهای نو قمر کارن. رنگ قرمز قطب شمال این قمر بهخوبی در این تصویر مشخص است. کارن قطری معادی ۱۲۱۴ کیلومتر دارد. Credits: NASA/JHUAPL/SwRI
1,843

پلوتو نقاش می‌شود!

در تابستان سال گذشته فضاپیمای افق‌های نو گذری تاریخی را از نزدیکی پلوتو و قمرش کارن تجربه کرد و نماهایی بی‌نظیر را از این دنیاهای دوردست به زمین فرستاد. در تصاویر ارسالی افق‌های نو از قمر کارن، بزرگ‌ترین قمر پلوتو، چیزی مشاهده شد که قبلا شبیهش را در هیچ کجا ندیده بودیم: قطب شمال قرمز رنگ.

تصویر افقهای نو قمر کارن. رنگ قرمز قطب شمال این قمر بهخوبی در این تصویر مشخص است. کارن قطری معادی ۱۲۱۴ کیلومتر دارد. Credits: NASA/JHUAPL/SwRI
تصویر افق‌های نو از قمر کارن. رنگ قرمز قطب شمال این قمر به‌خوبی در این تصویر مشخص است. کارن قطری معادی ۱۲۱۴ کیلومتر دارد.
Credits: NASA/JHUAPL/SwRI

در طول یک سال اخیر رنگ قرمز قطب شمال کارن، به رازی سر به مهر تبدیل شده بود که بالاخره و پس از تجزیه و تحلیل داده‌های افق‌های نو دانشمندان موفق به حل آن شدند؛ رنگ قرمز این قمر حاصل کار پلوتو است!

داستان از این قرار است که گاز متان گریخته‌شده از جو پلوتو در دام گرانش کارن می‌افتد و در قطب این قمر یخ می‌زند. ادامهٔ کار این نقاشی را واکنش‌های شیمیایی ناشی از نور فرابنفش خورشید انجام می‌دهند. تابش فرابنفش خورشید باعث می‌شود متان به هیدروکربن‌های سنگین‌تری تبدیل شود تا در نهایت مواد آلی قرمز رنگی به نام تولینس (tholins) به‌وجود بیایند.

Will Grundy، یکی از پژوهشگران افق‌های نو می‌گوید: «هربار که ما کاوشی انجام می‌دهیم با شگفتی روبه‌رو می‌شویم. طبیعت با ابتکاری خارق‌العاده قوانین پایه فیزیک و شیمی را به کار می‌گیرد تا مناظری تماشایی را پیش روی چشمان ما قرار دهد.»

گروه تحقیقاتی این پروژه تجزیه‌وتحلیل‌های انجام شده روی تصاویر افق‌های نو از کارن را با مدل‌های رایانه‌ای ترکیب کردند تا چگونگی تکامل یخ روی قطب‌های کارن را بررسی کنند. جالب است بدانید که قبل از این هم دانشمندان این ماموریت حدس‌هایی راجع به گیرافتادن متان جو پلوتو در قطب شمال کارن و تبدیل آن به مواد قرمز رنگ زده بودند، اما تا کنون هیچ مدلی برای پشتیبانی از این فرضیه نبود.

مدل‌هایی که با توجه به دورهٔ ۲۴۸ سالهٔ گردش پلوتو و کارن به دور خورشید ایجاد شدند نشان دادند که قطب‌های کارن آب‌وهوایی بسیار سخت را تجربه می‌کنند؛ جایی که ۱۰۰ سال به‌طور مداوم نور خورشید را دریافت می‌کند و پس از آن یک قرن در تاریکی فرو می‌رود. دمای هوا در این تاریکی و زمستان‌های طولانی به منفی ۲۵۷ درجهٔ سلسیوس می‌رسد که به‌اندازه‌ای سرد است که در آن متان به حالت جامد تبدیل می‌شود. این‌گونه لایه‌ای نازک از متان یخ‌زده روی قطب کارن شکل می‌گیرد که تا تابش دوباره‌ٔ آفتاب در این نواحی باقی می‌ماند. پس از فرارسیدن بهار و تابش آفتاب یخ متان به سرعت تصعید (تبدیل جامد به گاز) می‌شود اما هیدروکربن‌های سنگین‌تر ساخته‌شده از آن روی سطح باقی می‌مانند.

پس از این فرآیندها نور خورشید مواد باقی‌مانده را به رنگ قرمز (ماده‌ای به نام تولینس) درمی‌آورد که به‌آرامی و در طول میلیون‌ها سال در قطب‌های کارن، انباشته شده است. نکتهٔ جالب توجه این است که رصد قطب دیگر کارن توسط افق‌های نو انجام این فرآیند را در این قطب نیز تایید کرده است. البته قطب جنوب پلوتو در حال حاضر در تاریکی به سر می‌برد و فقط نور بازتابیده شده از پلوتو آن را کمی روشن کرده است.

این تحقیق از یکی از رازهای بزرگ مربوط به کارن پرده برداشت.

 

منبع: NASA

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.